„Постојано ме прашуваат да коментирам за фактот дека 9 од 10 новоотворени компании пропаѓаат“, напиша аналитичарот Џејсон Фајфер во текстот за деловниот успех денес. Не е важно дали планирате да започнете бизнис или веќе сте во игра. Оваа бројка сè уште звучи страшно. Се чини дека потврдува дека повеќето нови идеи се лоши и дека повеќето претприемнички поединци погрешно ги проценуваат личните и пазарните можности.
Страшни бројки
Податоците дека 90% од новите компании во светот не успеваат или престануваат да работат, во најмала рака звучат застрашувачки“, објасни Фајфер.
Деловните аналитичари, вклучувајќи го и професорот од Харвард, Тод Роуз, ја нарекуваат оваа статистика лажна.
„Не верувајте во ништо од тоа. Статистиката е погрешна. Не во бројки. Најважно е дека е лажно во разбирањето на дефиницијата за неуспех“, пишува професорот. Статистиката вели и дека околу половина од компаниите ги преживуваат првите четири години. Дали тоа значи дека другата половина не успеа?
„Не“, одговара Роуз. „Се чини дека многу сопственици продале остварливи бизниси или едноставно згаснале или ги затвориле своите бизниси без долг. Накратко, само затоа што работата е завршена, не значи дека е завршена лошо“, меѓу другото ги објаснил професорот Роуз деталите од истражувањето.
Двајца професори го поддржаа ставот дека постои голем колективен проблем со разбирањето на концептите на успех и неуспех. Главната критика е претесна дефиниција за успех на општо, општествено ниво.
Колективен проблем
Недостигот на квалификувана работна сила е актуелен проблем на пазарот и нема индикации дека состојбата ќе се подобри.
„Стабилните, добро платени работни места како електричар или водоводџија остануваат непополнети затоа што денес луѓето веруваат дека факултетските дипломи и работните места во бела кошула се единствената вистинска дефиниција за успехот“. Она што ме загрижува е тоа што луѓето денес се откажуваат од работните места кои всушност би ги воделе до посигурен и поисполнет живот за да играат улога што не ни сакаат да ја играат, но мислат дека мораат“, напиша Роуз.
Како логично продолжение следуваат податоците добиени од истражувањето на тимот Populace, кои фрлаат светлина на тоа како, на пример, Американците го гледаат својот идеален живот. (Досега истражувањето е спроведено меѓу Американците). Мнозинството изјави дека многу ги ценат меѓучовечките односи, исполнувањето и достигнувањата повеќе од славата и парите. Но, кога истражувачите ги прашале испитаниците дали мислат дека другите луѓе ги споделуваат нивните ставови, мнозинството одговориле со „не“. Тие веруваат дека повеќето луѓе (Американците) мислат спротивно и ја ценат славата и парите повеќе од било што друго.
„Ова е исклучително вредна информација!“, рече професорот Фајфер. „Повеќето Американци веруваат во одредени вредности, но веруваат и дека се сами во тоа. Тие веруваат дека се во малцинство, а всушност се дел од мнозинството. Како резултат на тоа, добиваме луѓе кои молчат за нивниот систем на вредности, што ја отвора вратата за малцинство како „експертите“ или ТВ ѕвездите јавно да кажат што е успех и неуспех“, пишува Фајфер. Така добиваме дефиниции кои излегуваат во воздух, но кои не се поддржани од мнозинството како што заклучува тој.
Има проблем – кога човек не си го дефинира успехот, ќе се бори да постигне туѓа дефиниција и да постигне цели кои можеби се недостижни. На ист начин, Фајфер овде гледа друг проблем – на овој начин човекот никогаш нема да проба нешто ново, пишува Bonitet.
Не прашувајте како изгледа успехот
Има многу примери од практиката кои ја потврдуваат ваквата состојба.
На пример, медиумските канали и нивните сопственици секој ден прашуваат „Колку прегледи, кликови или преземања ви се потребни за да станете успешни? Кажи ми што значи тоа што успеав за да знам дали можам да го извлечам тоа?’. Ова се нивните најчесто поставувани прашања до експертите.
„Нема одговор на тоа“, вели Фајфер.
„Не постои еден начин да се стане „успешен“. Да речеме, успешен подкаст може да биде успешен иако нема милиони прегледи и милиони заработувачки. И ова се стандардите на успех поставени денес.
Успехот може да има и други лица. Некои сопственици на подкасти не сакаат да достигнат милиони прегледи. Тие само сакаат да допрат до „вистинските“ луѓе. На пример, можеби имате подкаст што се грижи за туристичката индустрија. Ако правите добра работа и им помагате на луѓето од овие индустрии подобро да ја завршат својата работа и да се развиваат, немојте да се изненадите ако некоја фабрика за сокови ве контактира за да создаде ПР содржина за нив. Оваа врска ќе ги привлече другите и серијата продолжува“, даде Фајфер пример за еден успех кој не беше поставен како „милионски прегледи“.
Аналитичарите Фајфер и Роуз во своите текстови и предавања ги повикуваат сите да се запрашаат „Што е успех?“ и подвлекуваат:
Дали нешто е успех или неуспех? Зависи од тоа како се мериш со твоите цели, а не со туѓите цели. Никогаш не прашувај како изгледа успехот. Изгледа како што сакате да изгледа.
Фото: Pixabay