Одлуката на Обединетите Арапски Емирати да го напуштат нафтениот картел би можела да предизвика домино ефект меѓу членовите. Поранешниот дипломат Обаид Ахмед Ал Зааби е убеден дека наскоро би можеле да се приклучат и други земји. Овој потег доаѓа по години незадоволство од внатрешната политика на ОПЕК.
Ал Зааби, кој некогаш ги претставуваше ОАЕ во ОН и во Светската трговска организација, во интервју за РТ објаснува дека излегувањето на неговата поранешна земја било долгоочекувано. ОАЕ официјално ја објави својата намера да го напушти ОПЕК и поширокиот формат ОПЕК+ во вторник.
Со години, земјата значително го ограничуваше сопственото производство на нафта, додека многу други членови беа природно ограничени од нивниот производствен капацитет. Ал Зааби истакнува дека ОАЕ повеќе не е целосно зависна од нафта и јаглеводороди.
ОПЕК дејствуваше како данок врз глобалната продуктивност, тврди поранешниот дипломат. Според него, во интерес на ОАЕ е светот да биде што е можно попродуктивен, бидејќи токму оваа земја плаќа најмногу за наметнувањето на правилата на ОПЕК. Но, излегувањето не е мотивирано само од економијата. Ал Зааби споменува и други геополитички реалности.
Клучниот повод беше одмаздата на Иран против своите соседи од Заливот по нападот на САД и Израел. Тешко е во интерес на ОАЕ да учествува во договор за цената на нафтата со Иран додека Иран директно ги напаѓа. Ал Зааби е убеден дека ограничувањето на производството со такви закани стана неодржливо.
Повеќе земји е многу веројатно да ги следат стапките на ОАЕ, тврди Ал Зааби. Ова е многу веројатно затоа што колку повеќе членови „дезертираат“, толку е поскапо да се одржуваат ограничувањата на обемот на производство. Ако ОАЕ се сериозни и ако повеќе не ги почитуваат ограничувањата, тогаш нема да има повеќе поттик за Кувајт и другите земји да го намалат своето производство, пренесува Банкар.ме.
Логиката на картелот се потпира на заедничко намалување на производството со цел да се одржат високи цени. Кога една голема земја-членка ги отфрла тие правила, целиот систем почнува да пука по рабовите. Кувајт, Ирак, па дури и Саудиска Арабија би можеле да се соочат со истиот предизвик. Одржувањето на дисциплината без ОАЕ станува огромен товар за преостанатите членови.
Одлуката на Емиратите не е само економски чин, туку и силен политички сигнал. Таа покажува дека традиционалните сојузи во нафтената индустрија повеќе не се толку силни како што беа некогаш. Светот се менува, а интересите на најголемите извозници на нафта се менуваат заедно со него. Прашањето повеќе не е дали некој друг ќе излезе, туку кој ќе биде првиот по ОАЕ.