
Информациите дека во Европската Унија (ЕУ) секоја година се произведуваат приближно 12 килограми текстилен отпад по жител, ја поттикнаа Европската комисија да развие стратегија за одржлива и циркуларна текстилна економија.
Се проценуваше дека за илјада тони текстил собран за повторна употреба би можеле да се создадат 25-30 работни места.
Во 2024 година, последната година за која постојат интегрирани податоци, во ЕУ се генерирани 2,27 милиони тони текстилен отпад.
Делот произведен од домаќинствата сочинуваше повеќе од половина од таа количина.
Истата година, 1,4 милиони тони од овој отпад беа преработени, или за повторна употреба или во форма на безбедно отстранување.
Италија се покажа како најголем производител на овој вид отпад, а количината изнесуваше 441.736 тони. Сепак, во исто време, таа земја имаше најголема количина на третиран текстилен отпад, која изнесуваше 280.560 тони.
Втората е Франција, каде што се произведени 339.965 тони текстил што повеќе не се користи, а од тоа се третирани 258.129 тони. Германија е на трето место со 212.707 тони текстилен отпад и дури 207.156 тони третиран таков отпад, што е речиси целата количина.
Кога станува збор за повторна употреба на текстил, дури 91 процент од вкупната количина се преработува за некоја друга намена. Во овој случај, во 78 проценти од случаите станува збор за рециклирање, додека 13 проценти се согоруваат со користење на добиената енергија.
Понатаму, осум проценти од текстилот се отстранува на соодветни депонии, а само еден процент се согорува без користење на добиената енергија.
Италија и Франција имаа највисока стапка на рециклиран текстилен отпад, која во двата случаи изнесуваше 98 проценти.
Во Литванија беше 87 проценти, а во Словенија 83 проценти.
Латвија имаше најниско ниво на рециклирање на текстил со бројка од нула проценти, Естонија со пет проценти и Романија со 23 проценти.
Во 2024 година, во Хрватска беа произведени 12.363 тони текстилен отпад. Во Словенија, тоа беше 16.980 тони.
Најголемиот дел од текстилниот отпад, или 82 проценти, се рециклира во Хрватска, а остатокот претежно се отстранува на депонии, а многу мал дел се согорува за да се добие енергија.
Патем, од оваа година, правилото за големите производители во ЕУ вели дека непродадената нова облека не може да се уништи, туку мора да се обиде да се продаде преку промотивни попусти, да се пренасочи на други пазари или да се донира. За средните компании, ова правило ќе важи од 2030 година.
Ова е последица на фактот дека досега, помеѓу шест и 10 проценти од новопроизведената облека, или приближно 600 илјади тони, се уништуваше годишно.











