Во најновата епизода од глобалните војни за храна, Германија и Турција ги вкрстија мечевите над ќебапите. Анкара со ЕУ се обидува да добие статус на специјалитет со заштитено географско потекло за најпопуларна улична храна на европските улици, а Берлин, секако, е против.
Во април Турција поднесе барање да го регистрира името донер како специјалитет со заштитено географско потекло, што значи дека ознаката „донер ќебап“ може да се користи низ цела Европа само од оние кои произведуваат ќебапи во согласност со методите на производство и спецификациите за месото.
Германија тврди дека тоа ќе создаде големи бирократски пречки и ќе ја направи најпопуларната брза храна во земјата уште поскапа. Бидејќи т.н Донерската инфлација во Германија стана тема за трошоците на животот за која се зборува во таа земја со недели, Берлин стави вето непосредно пред истекот на европскиот рок во средата, пишува Гардијан.
Во барањето на Анкара е наведено дека донер ќебапот мора да ги има следните спецификации: парчиња мешано говедско и јагнешко месо исечени хоризонтално на парчиња со дебелина од 3 до 5 мм. Со ова не би се елиминирал пилешкиот ќебап.
Меѓународната донерска федерација од Истанбул утврдила и прецизни спецификации кога станува збор за староста на животните чие месо се користи за производство на ќебапи, ножеви и зачини за маринирање на месото. Во своето барање до европските институции тие наведуваат дека ќебапот е „составен дел од турското кулинарско наследство“.
Во Германија годишно се продаваат ќебапи во вредност од 7 милијарди евра. Се проценува дека секој трет Германец јаде барем по еден донер месечно, но тоа сè посилно им удира во паричникот.
Доколку Турција успее во обидот да се регистрира, новите правила ќе имаат „катастрофални последици за угостителските компании, како и за потрошувачите“, изјави за германските медиуми Ингрид Хартгес, шеф на германската асоцијација на хотели и ресторани.
Таа додаде дека нема потреба ЕУ да се меша со донер ќебапот, кој веќе спаѓа под „јасни и детални“ национални стандарди поставени во 1992 година.
Двете земји сега имаат шест месеци да најдат компромис, во спротивно Европската комисија ќе треба да донесе одлука за спорот. Иако Турција не припаѓа на Европската унија, трети земји можат да регистрираат производи за заштита во блокот.
