Најголемиот суверен фонд за богатство во светот повикува на итна реформа на европските капитални пазари, вклучувајќи хармонизирани правила за даноци, несолвентност и надзор, за да се осигури дека континентот повеќе нема да заостанува зад САД и Азија во конкурентноста.
Фондот што владее со 1.9 трилиони долари го крена гласот
Норвешкиот нафтен фонд од 1,9 трилиони долари е најголемиот поединечен сопственик на европски средства, поседувајќи просечно 2,5 проценти од секоја котирана компанија на континентот.
Но, уделот на европските акции во вкупните средства се намали од 26 проценти на 15 проценти во последната деценија, главно поради, тврдат тие, падот на конкурентноста во споредба со американските и некои азиски берзи.
„Добро функционирачкиот пазар во Европа е многу важен за нас… Се чини дека во моментов постои чувство на итност [меѓу креаторите на политиките]. И ние го чувствуваме тоа и сме среќни поради тоа“, изјави за Фајненшл тајмс Малин Норберг, раководител на пазарните стратегии во фондот.
Фондот оваа недела ќе испрати одговор на консултациите на Европската комисија за интеграција на капиталниот пазар, тврдејќи дека треба да биде поамбициозен и да се справи со подлабоките структурни проблеми што му штетат на континентот и на неговите повеќекратни национални пазари.
Малин Норберг, раководител на пазарни стратегии во Норвешкиот нафтен фонд: „Добро функционирачкиот пазар во Европа е многу важен за нас“ © Norges Bank
„Ја споделуваме загриженоста дека европските пазари заостануваат во однос на деловната динамика и обезбедувањето нови инвестициски можности за институционалните инвеститори“, се вели во писмото.
„Клучните пречки вклучуваат национални закони за хартии од вредност, корпоративни закони и режими за несолвентност кои значително се разликуваат меѓу земјите-членки.“
Фондот, чии најголеми удели во Европа вклучуваат SAP, ASML, Novo Nordisk, Nestlé и UBS, наведе области каде што сака да види акција.
Ова вклучува помалку национални разлики во хартиите од вредност и корпоративното право и режимите за несолвентност низ цела Европа; хармонизација на даночните режими, особено за данокот на задршка; и поедноставување на издавањето долгови.
Беше наведено дека ликвидноста на европските акции треба да се подобри преку конкуренција и иновации, а не регулатива, и дека надзорот треба да се унифициран на европско ниво.
Норвешките политичари ја намалија релативната изложеност на фондот кон Европа и ја зголемија неговата распределба кон САД во 2012 година, но тој останува „преоптоварен“ на континентот.