Германската група „Шварц“, сопственик на „Лидл“ и „Кауфланд“, ги проширува своите операции далеку над малопродажбата. Заедно со компанија за отстранување на отпад, сега инвестира повеќе од половина милијарда евра во сопствена флота за превоз, а истовремено развива безбедна европска алтернатива во облак на американските дигитални гиганти како што се „Амазон“, „Мајкрософт“ и „Гугл“.
Германската група „Шварц“ е трговска сила која годишно остварува промет од над 175 милијарди евра и има повеќе од 14.000 продавници во 32 земји, а сè повеќе развива и свои индустриски капацитети, пишува Бизнисинфо.ба.
Откако ги основаа „Презеро“ – компанија за отстранување на отпад, и „Стакит“ – платформа за услуги во облак, сега ги шират крилјата и на поморскиот транспорт, пишува „ВиВо“.
Во 2022 година, во средината на глобалната криза во синџирот на снабдување предизвикана од пандемијата и војната во Украина, Лидл ја основа својата компанија за превоз „Тејлвинд Шипинг Лајнс“. Седиштето на компанијата е во Хамбург, а идејата беше едноставна – да се преземе контрола врз дел од глобалната логистика и да се обезбеди стоката, особено онаа од Азија – како што се облека, апарати за домаќинство, играчки и други непрехранбени производи – да стигне на полиците на време.
За разлика од конкурентите како што е „Алди“, кој исто така е погоден од доцнења во испораката, „Лидл“ е единствениот трговец на мало во Европа кој одлучи да влезе во бизнисот со превоз – и тоа многу сериозно.
Повеќе од половина милијарда евра за новата флота
Сега „Тејлвинд“ влезе во нова фаза. „Лидл“ штотуку нарача пет сосема нови контејнерски бродови со капацитет од 8400 TEU (стандардни контејнери), а вредноста на таа инвестиција се проценува на повеќе од 520 милиони евра. Ова е значаен чекор напред – досега, компанијата користеше претежно чартер бродови со капацитет до 5.500 контејнери, а поседуваше само еден постар брод.
Тоа е потег што му обезбедува на Лидл долгорочна стабилност и поголема независност. Сепак, инвестицијата, исто така, отвора прашања дали Лидл ќе може да ги пополни сите тие бродови и дали воопшто вреди трговецот на мало да влезе во толку капитално интензивна и нестабилна индустрија, објавува tportal.
Одговорот од Лидл е: „Да, вреди“. „Тејлвинд“ веќе транспортира стока за други клиенти, а побарувачката ја надминува понудата, вели извршниот директор Кристијан Штангл. Околу половина од капацитетот на бродот е резервиран за потребите на „Лидл“ и „Кауфланд“, а остатокот се нуди на пазарот. По повлекувањето на брендот „Хамбург Сауд“ од пазарот, „Тејлвинд“ веќе стана втора најголема бродска линија во Германија, веднаш зад „Хапаг-Лојд“.
„Тејлвинд“ особено ја нагласува сигурноста на своите услуги – бродовите на рутата Азија-Европа пристигнуваат на своите дестинации „точно на време“ во 85 проценти од случаите, што е далеку над просекот во индустријата од 51,5 проценти. Оваа прецизност му овозможува на Лидл точно да знае кога стоката ќе биде достапна во продавниците во моментот на товарење на стоката во Кина – што е огромна предност за маркетинг и планирање на продажбата.
Инвестирање со ризик – и конкуренција во рамките на сопствената група
Сепак, влегувањето во секторот за превоз не е без ризици. Тоа е исклучително скап и цикличен пазар, во кој цените на контејнерскиот транспорт силно флуктуираат од недела до недела. Индекси како што е индексот на контејнери Drewry World покажуваат голема волатилност, а финансиските експерти предупредуваат дека ваквите инвестиции можат да го оптоварат основниот бизнис на Schwarz Group – малопродажбата.
Интересно е што износот на инвестицијата во бродовите речиси се совпаѓа со износот што Kaufland ќе го потроши за реновирање на своите продавници и опрема за ладење во Германија – откако беа критикувани на почетокот на годината поради лоши хигиенски услови. „Бродовите влегуваат во конкуренција со реновирањето и модернизацијата на продавниците“, предупредува професорот Карстен Кортум од Универзитетот во Хајлброн.
ИТ одделот на Лидл сака да стане европски Amazon и Microsoft
Преку својата технолошка подружница „Шварц Дигитс“, компанијата започнува и амбициозен проект за развој на сопствена платформа за cloud computing – таканаречениот облак – со цел да стане европски одговор на американските технолошки гиганти како што се „Амазон“, „Мајкрософт“ и „Гугл“.