Антун Лучиќ бил хрватски инженер кој станал познат во странство кога со неговата работа започнала изградбата на првиот нафтен бунар во САД. Неговото име е веројатно попознато на Американците, во англизирана форма како Ентони Франсис Лукас, и таму се смета за татко на нафтено инженерство.
Роден во Сплит, љубител на морнарството
Лучиќ е роден во Сплит, во семејство на морнари по потекло од Хвар. Името на неговиот татко било Фрањо, па го додал Франсис на своето англиско презиме. Како момче, тој ја сакал морнарската работа, па се запишал во политехничко училиште во Грац, а потоа станал поморски офицер во австриската армија.
Во 1879 година, тој отишол да го посети својот чичко во САД, но таа посета се претворила во преселба. Тој сè повеќе се интересирал за рударската наука, па затоа се школувал за истражување на златото и камената сол. Набрзо ја сфатил важноста на нафтата, па почнал да ги проучува наоѓалиштата во континенталниот дел на САД, пишува Index.hr.
Признаен во САД
Недолго потоа, тој пронашол локација во Тексас. Тој применил нови методи за дупчење со кал и, по неколку обиди, дошол до нафта. Неговото големо откритие се случило во јануари 1901 година. После тоа, тој ја воспоставил теоријата за акумулација на нафта и патентирал многу технологии што станале основа на модерното дупчење.
Американците многу го ценеле, па затоа кон крајот на својот живот бил вклучен меѓу 200-те најзаслужни Американци во областа на науката. Починал во Вашингтон во 1921 година.