
На крајот на февруари, Европската комисија треба да ги презентира деталите од предлогот за реиндустријализација на Европската Унија (ЕУ) и декарбонизација на тешката индустрија со цел успешно справување со конкуренцијата од САД и Кина. Тој план требаше да биде презентиран овој месец, а ова е веќе второ одложување по она во декември.
Сепак, според нацрт-документот до кој „Еуроњуз“ имаше пристап, очигледно е дека челикот и цементот треба да играат клучна улога во зајакнувањето на европската индустрија и економијата воопшто. Брисел, имено, предвидува дека челикот и цементот треба да придонесат со околу 20 проценти во вкупната економска активност до крајот на 2030 година.
Идејата е да се оживее производството низ цела ЕУ и со тоа да се сврти негативниот тренд кон кој уделот на ЕУ во глобалното индустриско производство падна од 20,8 проценти во 2000 година на 14,3 проценти во 2020 година.
Точно е дека реиндустријализацијата може да донесе одредено зголемување на цените, но ЕУ го постави како приоритет намалувањето на зависноста од земји како што се САД или Кина. Меѓу аналитичарите, постојат мисли дека вистинскиот предизвик е всушност во изградбата на алтернативни синџири на снабдување, и тие додаваат дека на европската индустрија ќе ѝ биде потребна финансиска поддршка за да ги одржи посакуваните нивоа на производство.
Документот на Европската комисија открива дека предлозите ќе бидат дизајнирани да ја поддржат декарбонизацијата во енергетски интензивните индустрии, да го забрзаат добивањето соодветни дозволи и да воведат критериуми за отпорност и одржливост за нискојаглеродни стоки.
Брисел има намера да вклучи во планот индустрии кои не се само градежништво и инфраструктура, односно оние што користат европски материјали и нискојаглеродни материјали или и двете.
Одлуката ќе зависи од проценката на тоа како одредени индустрии се потпираат и ја поттикнуваат побарувачката за енергетски интензивни материјали. Притоа, ќе се земе предвид важноста на енергетски интензивниот материјал во однос на вкупната вредност на производството на одредена индустрија, како и колку побарувачка генерира таа индустрија за одреден материјал со раст.
Нацрт-планот, исто така, вклучува предлог за поддршка на изградбата на нуклеарни централи и производството на електролизери што би произведувале зелен водород.
„Важно е идните нуклеарни централи, без разлика дали се големи или оние со мали модуларни реактори, да дадат приоритет на европските технологии и компоненти колку што е можно повеќе, а воедно да ги одржуваат највисоките стандарди“, се наведува во документот.
Планот, кој всушност ќе биде законски предлог, ќе се фокусира на енергетски интензивните сектори, критичните суровини и странските директни инвестиции. Што се однесува до странските директни инвестиции, Брисел ќе воведе обврзувачки правила што треба да спречат негативни ефекти врз функционирањето на единствениот пазар или штетни ефекти врз безбедноста или јавниот ред.
Одредени промени ќе влијаат и на финансискиот придонес преку државни грантови.
„Многу е веројатно дека земјите-членки нема да мора да поднесуваат извештаи до Европската комисија ако станува збор за поддршка за финансирање на проекти за декарбонизација“, рече еден европски дипломат.
Се очекува Европската комисија да предложи и целен удел на домашното производство за индустриски производи со ознаката „Произведено во Европа“, а се разгледуваат бројки помеѓу 60 и 80 проценти. Притоа, можно е придонесот на неевропските компании што произведуваат во ЕУ, исто така, да се смета за европски придонес.











