Како што глобалниот пазар на луксузни производи забавува и вкусовите на потрошувачите се менуваат, модните брендови повеќе не можат да се потпираат само на имиџот и традицијата. Ова го потврдува и Даниел Гридер, извршен директор на Хуго Бос, кој истакнува дека денес долговечноста не е доволна сама по себе, способноста за прилагодување е клучна.
Иако Хуго Бос минатата година го прослави својот 100-годишен јубилеј, Гридер вели дека годишнината не е причина за носталгија, туку доказ за отпорност во индустријата каде што брендовите можат брзо да ја изгубат релевантноста. Основата на тој опстанок, според него, отсекогаш бил фокусот на производот, особено на традицијата на кроење по која компанијата е глобално призната.
Сепак, современиот фокус на брендот оди многу подалеку од формалните костуми. Стратегијата се движи кон концептот на „бренд за животен стил 24/7“, кој го следи начинот на кој луѓето живеат денес, помеѓу работата, патувањето, социјалниот живот и слободното време, без потреба постојано да го менуваат својот стил и идентитет.
Мода што размислува како технолошка компанија
Една од клучните ориентации на Hugo Boss е нејзината силна зависност од технологијата. Гридер отворено кажува за Euronews Businesses дека целта на компанијата е да стане модна платформа водена од технологија, преку дигитализација и примена на вештачка интелигенција во целиот синџир на вредности, од производство до продажба.
Поентата, како што нагласува тој, не е да се замени дизајнот со алгоритми, туку побрзо, пофлексибилно и поотпорно работење. Во постојано менувачка средина, иновацијата не е избор, туку услов за опстанок.
Клиентот во центарот на сè
Вториот столб на стратегијата е целосно свртување кон крајниот потрошувач. Границата помеѓу онлајн и офлајн продажбата, според Гридер, практично повеќе не постои, брендот мора да биде присутен насекаде и да понуди конзистентно искуство.
Целта не е еднократно купување, туку градење долгорочна врска и емоционална врска со брендот. Посебен предизвик претставуваат помладите потрошувачи, кои се помалку лојални и имаат поголем избор од кога било. Тој го гледа решението во градење автентични заедници, бидејќи новата публика, како што вели, има нулта толеранција за нечесен маркетинг и „лажни приказни“.
Продавницата како искуство, а не само место на продажба
Во овој контекст, се менува и улогата на физичките продавници. Тие повеќе не се само место за трансакција, туку простор за искуство, инспирација и зајакнување на врската со брендот. Не е клучно каде на крајот се реализира купувањето, важно е клиентот да остане во рамките на екосистемот на брендот.
Сите овие промени се случуваат во време кога луксузот се редефинира. Впечатливите логоа и демонстративниот статус ја губат привлечноста, додека интересот за квалитет, суптилност и таканаречен „тивок луксуз“ расте.
Во исто време, потрошувачите се сè повеќе информирани за реалните трошоци на производство и се сè повеќе критични кон цените што не ја следат реалната вредност. Според Гридер, брендовите денес треба да најдат рамнотежа помеѓу аспиративната и искрената понуда, така што клиентот ќе почувствува дека купувањето е награда, а не причина за преиспитување.