Кога станува збор за постигнување на големи цели, еден совет речиси секогаш се повторува: треба да преземете акција и да бидете доследни. Во теорија, звучи едноставно. Во пракса, бројни пречки можат да го отежнат овој чекор.
Една од нив е претераното размислување, особина што често ги придружува луѓето кои си поставуваат високи цели. Знаете што треба да направите, но почнувате да се сомневате дали тоа е вистинскиот потег. Или вршите толку голем притисок врз себе што првиот чекор станува застрашувачки затоа што се плашите дека нема да бидете доволно добри.
Вака се создава маѓепсан круг. Колку повеќе размислувате, толку е потешко да се движите, а отпорот кон дејствувањето може да стане речиси парализирачки. Сепак, постојат начини да се промени тој модел.
1. Утврдете зошто претерано размислувате
Првиот чекор е да разберете зошто имате потреба да претерате со анализата на прво место. Шерон Спано, психолог за организациски развој кој работи со лидери и менаџери, наведува дека причините честопати спаѓаат во две категории.
За некои луѓе, потребата од дополнителни информации и време за донесување одлуки е дел од нивниот начин на функционирање. Кога ќе станат свесни за тој образец, полесно можат да го препознаат навреме и да направат поинаков избор.
Меѓутоа, други може да го помешаат донесувањето одлуки со одложување и прекумерно анализирање. Ова е особено изразено кај перфекционистите. Особина што можеби им помогнала порано во кариерата може да стане пречка кога ќе преземат поголема одговорност или ќе започнат сопствен бизнис.
Во тој случај, потребно е да се оди чекор подлабоко и да се прашате: зошто всушност премногу размислувам? Дали се сомневам во моите способности, се грижам како ќе изгледам пред другите или се плашам од неуспех?
Џоландер Хедли, тренер за развој на лидерство и основач на училиштето за сценски уметности „Џоус Академија за музика“, го препозна овој образец кај себе кога на нејзината академија ѝ беше дадена можност да настапи во Карнеги Хол.
„Размислував во главата: Не сме доволно добри, не сме подготвени“, се присети Хедли. Затоа, како што вели, ја пропуштила можноста нејзината академија да биде претставена во Карнеги Хол.
2. Размислете што можете да направите, а не само што недостасува
По тоа искуство, Хедли сфати дека мора да го промени својот начин на размислување.
Луѓето кои си поставуваат високи цели честопати се плашат од неуспех бидејќи го изедначуваат неуспехот со недостаток на успех. Сепак, неуспехот не е нужно спротивното од успехот. Понекогаш е само дел од патот до него.
Наместо да размислува за тоа што може да тргне наопаку, Хедли почна да се потсетува на што е способна.
Кога на нејзината академија ѝ беше дадена можност да испрати понуда за соработка со училишните окрузи, нејзината прва реакција повторно беше дека не се доволно подготвени. Овој пат, сепак, таа постави различно прашање: „Што можам прво да направам?“
Вклучи други луѓе во процесот, делегираше задачи и проекти и на тој начин го претвори размислувањето во конкретни чекори.
3. Соочете се со цената на претераното размислување
Секоја одлука што не ја донесуваме затоа што премногу размислуваме има цена. Може да биде потрошено време, побавен напредок или пропуштена можност. Проблемот е што луѓето кои се стремат кон совршенство понекогаш можат да го сметаат претераното анализирање и одложувањето како дел од нивниот стремеж да ја завршат работата што е можно подобро.
Затоа, Спано советува да се погледне што всушност произведува таков начин на размислување. Можеби успевате да завршите голем број задачи, но дали го правите тоа ефикасно? Со одложување, дали ги забавувате колегите или им отежнувате на другите да ги преземат чекорите потребни за напредок?
Една корисна техника може да биде водењето дневник. Кога ќе забележите дека повторно сте влегле во циклусот на претерано размислување, запишете што сте направиле и што не сте направиле во врска со тоа. Ако работите со други луѓе, обрнете внимание и на нивните реакции.
Целта е да станете свесни за последиците од вашиот модел на однесување, наместо автоматски да го прифатите како дел од вашата личност.
4. Славете го напредокот, а не совршенството
За Хедли, најголемата промена се случи кога престана да се фокусира на совршениот резултат и почна да обрнува внимание на напредокот.
Луѓето кои поставуваат високи стандарди за себе честопати чувствуваат дека сè сфатиле пред да можат да го направат првиот чекор. Сепак, совршеноста не значи дека сè мора да биде совршено.
Напредокот доаѓа од постојано да се трудите најдобро што можете и да се подобрувате по патот. Ова не значи дека мора да ги завршите сите 25 работи на вашата листа на обврски. Поважно е да ги препознаете неколкуте потези што навистина можат да ве доближат до вашата цел.
Откако ќе ги идентификувате, претворете ги во конкретни задачи и додадете ги во вашиот календар. Исто така е корисно да поставите рокови или да најдете некој што може да го следи вашиот напредок и да ви помогне да останете одговорни за она што сте го зацртале да го направите.
Исто така е важно да го забележите сопствениот напредок. Наместо да го мерите успехот само според тоа дали сте завршиле сè што сте планирале до одреден датум, запрашајте се: дали свесно се приближив кон она што е навистина важно за мене?
5. Не ги занемарувајте здравите навики
Борбата против претераното размислување не е само ментален процес. Начинот на кој се грижиме за нашите тела може да влијае и на нашата способност да останеме фокусирани и да преземеме акција.
Дали спиете доволно? Дали имате време да се одморите и да се опоравите од стрес? Дали се движите и правите паузи?
Долгите часови работа и недостатокот на сон можат да придонесат за негативен начин на размислување и да го отежнат смирувањето на умот. Недостатокот на мотивација за акција понекогаш може да биде знак на исцрпеност или прегорување.
Затоа е важно да поставите граници и да не се обидувате да прифатите секоја обврска и секое барање што се појавува.
На крајот на краиштата, доследното дејствување не е одржливо ако се базира на постојана исцрпеност. Напредокот бара акција, но бара и одмор. Како што вели Хедли, успехот бара и намерен одмор.