Изнајмувањето лице на вештачката интелигенција носи и до 15.000 долари

Во Кина, луѓето заработуваат пари дозволувајќи им на вештачката интелигенција да ги користи нивните лица за да создава дигитални актери за реклами, кратки серии и видео игри.

Тие го прават ова така што им ги даваат своите фотографии на продуцентите за одредена такса, врз основа на која технологијата на вештачката интелигенција генерира ликови и нови кадри. На овој начин, тие можат да го монетизираат својот изглед без да мора да стапнуваат пред камерата секој пат кога се снима нова содржина.

Изнајмувањето лице во Кина чини од само 50 јуани, или околу седум долари, до дури 100.000 јуани, што е речиси 15.000 долари, пишува South China Morning Post. Износот зависи од изгледот на лицето, целта на содржината и условите на договорот. Но, посебен извештај на Rest of World за кинеската индустрија за забава базирана на вештачка интелигенција, исто така, наведува значително пониски исплати – од приближно 15 до 74 долари по епизода.

Оваа технологија е сè побарана во Кина поради брзиот развој на пазарот на кратки серии создаден од вештачката интелигенција. Сепак, брзината не е својствена само за развојот на овој пазар, туку и за создавањето серии. Нивното производство е многу побрзо од класичното снимање, бидејќи продуцентите не мора да ангажираат актер за секоја сцена или да организираат нови снимања за секоја промена во приказната.

Кој го контролира вашето лице со вештачка интелигенција?

Овој начин на заработка покренува прашања за согласност и контрола. Лицето на една личност може да се најде во ситуации во кои таа личност никогаш не учествувала, па затоа е важно договорот да наведе колку долго компанијата има право да го користи, во која содржина и дали може да се даде на други или повторно да се употреби.

Кина веќе воведе правила за длабока лажна содржина и други форми на медиуми генерирани од вештачка интелигенција, меѓу другото, како одговор на ризиците што ги носи развојот на оваа технологија.

Сепак, како што видео содржината станува поевтина и пореална, останува прашањето колку поединците навистина можат да ја контролираат употребата на нивната слика откако ќе дадат согласност. Нивното лице може да продолжи да „дејствува“ дури и кога веќе немаат никакво влијание врз тоа каде ќе се појави и во кој контекст.