Големите банки сè повеќе се свртуваат кон осигурување на кредити за да ги намалат ризиците поврзани со финансирањето на центри за податоци, а во исто време се обидуваат да ослободат простор за нови кредити и да продолжат да учествуваат во огромниот бран инвестиции во вештачка интелигенција.
Барклис неодамна купи осигурување за да ја заштити својата изложеност на кредити за инфраструктура за вештачка интелигенција, според лице запознаено со програмата. HSBC, исто така, ја истражи можноста за користење на вакви производи, додека JPMorgan Chase ја разгледа опцијата во последните недели, но на крајот одлучи да не го купи осигурувањето.
Бидејќи технолошките компании ги зголемуваат инвестициите во вештачка интелигенција, банките бараат начини за финансирање на нови проекти без да ги надминат внатрешните ограничувања за изложеност на поединечни компании, проекти или сектори. Финансирањето на центри за податоци стана една од областите во кои овие ограничувања сè повеќе се тестираат.
Осигурувањето ослободува простор за поголеми кредити
Банките во Европа и Канада долго време го користат осигурувањето на кредити за да го намалат капиталот што мора да го поседуваат како заштита од потенцијални загуби. Американските банки, за разлика од нив, генерално не реализираат капитално олеснување врз основа на вакви политики, па затоа традиционално повеќе се потпираат на кредитни деривати, односно CDS договори што исплаќаат надомест во случај на неисполнување на обврските од страна на должникот.
Сепак, порастот на цените на заштитата на CDS и зголемениот обем на задолжување за инфраструктура на вештачка интелигенција ги натераа неколку американски банки да го преиспитаат кредитното осигурување.
„Дури и ако банките не можат да го реализираат капиталното олеснување, со оваа заштита тие можат да добијат простор да одобрат поголеми кредити за центри за податоци“, објасни Ази Ларсен, брокер во Марш.
Во типичен аранжман, банка која планира да одобри неколку стотици милиони долари во кредити за одреден проект може да префрли помеѓу 20 и 50 проценти од својата изложеност на осигурителите. Со тоа го намалува сопствениот ризик и го зголемува капацитетот за одобрување на поголеми кредитни пакети.
Таквата заштита може да биде важна за банките во преговорите со клиентите. Според Чарли Радклиф од специјализираниот брокер BPL, банките се подготвени да платат за осигурување за да можат да одобрат поголеми кредити на поединечен центар за податоци, да обезбедат статус на виш кредитор или да покажат посилна поддршка за одреден клиент.
Политичкиот отпор кон центрите за податоци ја зголемува неизвесноста
Проширувањето на инфраструктурата за вештачка интелигенција во САД, исто така, се соочува со политички отпор. На дополнителните избори минатата недела беа усвоени 38 иницијативи за гласање кои се спротивставуваат на изградбата на центри за податоци.
Кредитното осигурување има една важна предност за банките: покрива неисполнување на обврските без оглед на тоа што довело до неуспех на проектот. Со други зборови, осигурителот може да плати надомест ако должникот не ги исполни обврските, без потреба банката да докажува дека проблемот настанал поради политичко противење на изградбата.
„Банката не мора да докажува дека политички настан предизвикал спротивставување на изградбата на центарот за податоци. Доколку ги почитувала условите на полисата, таа само треба да докаже дека имало неисполнување на обврските“, рече Ларсен.
Ова е особено важно во време кога проектите се соочуваат со низа неизвесности, од локален отпор и регулаторни пречки до високи трошоци за изградба и потреба од долгорочна побарувачка за компјутерски капацитет.
Осигурителите може да наплаќаат високи премии
Пазарот на осигурување на проектни кредити значително се прошири. Осигурителите кои нудат таква заштита вклучуваат AIG, Chubb и Axa, со вкупно повеќе од 70, во споредба со само неколку пред една деценија.
Високата побарувачка за осигурување на центри за податоци, исто така, ги поддржа цените. Според брокерите, осигурителите бараат годишни премии кои се движат од 50 до 70 проценти од износот што банката би го заработила на осигурениот дел од кредитот за центарот за податоци.
Во исто време, цените на осигурувањето за изложеност на центри за податоци останаа отпорни на поширокиот пад на цените на пазарот за осигурување на кредити. „Во светот на центрите за податоци, осигурителите можат да бидат многу пребирливи“, забележа Радклиф.
За банките, пресметката е јасна: плаќањето за скапа осигурителна заштита може да биде прифатлив трошок ако им овозможи да одобрат поголеми заеми и да учествуваат во еден од најголемите инвестициски циклуси на технолошката индустрија. Но, фактот дека ризикот се пренесува на осигурителите не значи дека исчезнува – тој само се преместува во друг дел од финансискиот систем.