Без разлика дали одиме по песокот, седиме во чамец на неговата површина, нуркаме под брановите или само гледаме или медитираме покрај него, морето ни овозможува да ги оставиме нашите ментални борби настрана и да се чувствуваме слободни.
Човечките солзи и пот се толку слични во составот на солената морска вода што постои изненадувачки афинитет помеѓу тоа како функционираат елементите на морето и нашите тела. Оваа врска има дури и име: биофилија. Хипотезата за биофилија е една од трите главни теории кои објаснуваат зошто морето е толку привлечно за луѓето. Останатите две се психофизиолошката теорија за обновување на стресот и теоријата за обновување на вниманието. Овие идеи не се исклучуваат меѓусебно и сите три придонесуваат за чувството на благосостојба што ни го дава морето.
Морето може да ни помогне да го најдеме она што психолозите го нарекуваат „реставрација“, а ова чувство на благосостојба е нешто што често се бориме да го најдеме сами. Тоа бесконечно синоло може да биде моќна алатка за намалување на стресот и за подобрување на нашето расположение. Нашата поврзаност со природата ни помага да ги поставиме нашите грижи во перспектива – на овој начин го враќаме нашето целосно внимание со отстранување на преокупациите кои доминираат во нашето внимание во секојдневниот живот.
Сепак, резултатите од новото истражување покажаа дека одењето на патување по море или океан, односно крстарење, може да има различни когнитивни придобивки. Анализата направена на крстаречкиот брод Cunard Queen Mary 2 за време на едно од неговите трансатлантски патувања од Саутемптон до Њујорк покажа дека само пет дена на море можат да ја подобрат меморијата, логичното расудување, перцептивните способности и решавањето проблеми за 26%.
Невронаучното истражување, спроведено од истражувачката компанија Human Understanding Agency, набљудуваше 40 гости од целиот свет за време на седудневно крстарење. Во рок од пет дена, потсетувањето на зборовите се подобри за 29 проценти, што укажува на подобрување на краткотрајната меморија, додека учесниците беа 125 проценти подобри во решавањето проблеми.
Распонот на вниманието се подобри за 14% бидејќи патниците станаа подобри во фокусирањето на визуелните задачи, додека самопријавената релаксација се зголеми за 158%, а целокупните нивоа на физиолошки стрес се намалија за 35%. Голем дел од подобрувањето се припишува на „ефектот на океанот за ослободување од стрес“.
– Престојот на бродот јасно го намали нивото на стрес кај патниците, врз основа на субјективни и објективни мерки. Главниот хормон на стресот кортизол е добро познат во научно-истражувачката литература како нарушувач на различни когнитивни процеси – изјави д-р Џек Луис, експерт за невронаука.
Зголемувањето на меморијата и капацитетот за расудување идентификувани во оваа студија, посочува Луис, најверојатно ќе се припишат на ефектите за ослободување од стрес од патувањето по океанот.
– Кога ова ќе се искомбинира со неверојатен опсег на стимулативни активности на единствениот океански брод во светот, тоа ќе му овозможи на мозокот на патникот да го отклучи својот целосен потенцијал – објаснува д-р Луис.
Кејти Мекалистер, претседател на компанијата Cunard, истакна дека студијата го потврдува она што отсекогаш го знаевме – крстарењето е многу повеќе од одмор.