Норвешкиот министер за енергетика, Терје Асланд, ја критикуваше Европската комисија за лицемерие бидејќи, од една страна, се залага за прекин на дупчењето за нафта и гас во Арктикот, додека од друга страна, земјите-членки на Европската Унија (ЕУ) сè повеќе очекуваат да обезбедат снабдување со енергија кај своите најблиски соседи.
Брисел, имено, се залага за глобална забрана за ново дупчење во арктичкиот регион од 2021 година. Ова беше критикувано од извозниците од областа, особено од Норвешка, која стана најважниот европски снабдувач на природен гас и втор најголем снабдувач на нафта.
Аасланд од енергетската конференција во Ставангер изјави дека односот на ЕУ е отворено контрадикторен бидејќи земји како Полска и Германија склучуваат нови договори со Норвешка.
Тој ги истакна примерите на полската енергетска компанија Орлен, која инвестираше во нафтени полиња на море пред Норвешка, и германската Унипер, која склучи 15-годишен договор со норвешката Еквинор за купување гас.
„Кога разговараме со Германија, тие го сакаат тој гас. Истото е и со Полска“, рече Аасланд.
Според него, Европската комисија, иако не може сама да набавува енергетски производи, може да регулира од каде се увезуваат. Но, тоа создава фрагментиран пристап бидејќи земјите-членки имаат различни стратегии и приоритети, што води до конфузно креирање политики.
„Европскиот проблем е што имаме 27 енергетски пазари. Тие не разговараат едни со други. Тие имаат одлични документи во Европската комисија, но кога зборуваме за реални пристапи за иднината, има 27 различни стратегии. Мислам дека тоа е проблем“, вели норвешкиот министер.
Тој вели дека сега инвестициите одат во Азија и САД.
„А од што се поддржува Европа? Ништо“, заклучи тој.
Коментарите на Асланд, исто така, откриваат одредено чувство на нелагодност во Норвешка, која сака да ги прошири проектите за истражување и експлоатација во обид да го забави долгонајавуваниот пад на производството.
Според директорот на Норвешката управа за енергетски ресурси, Торгеир Штордал, дури и во најдобро сценарио, норвешкото производство на гас ќе се намали од 230 милиони кубни метри еквивалент на нафта оваа година на околу 150 милиони до 2050 година. Во најлошото сценарио, може да биде дури и ниско, на 30 милиони кубни метри.