Без разлика дали станува збор за француски сирења или италијански тестенини, Европа им нуди на туристите некои од најпознатите гастрономски искуства во светот. Сепак, цените на хотелите и рестораните значително варираат од земја до земја. Каде парите на туристите навистина вредат најмногу?
Европа е дом на голем број иконски дестинации, од видиковците на Лисабон до Ајфеловата кула во Париз. Сепак, престојот на континентот често може да биде скап, па затоа патниците сè повеќе бараат прифатливи опции.
Индексот на цени на Евростат за ресторани и хотели се користи за споредување на трошоците меѓу земјите.
Како функционира индексот на Евростат
Просекот на Европската Унија е поставен на 100.
Ова значи дека ако просечната потрошувачка во рестораните и хотелите во ЕУ е 100 евра, индексот покажува колку би чинело истата услуга во секоја поединечна земја.
Вредност над 100 значи дека земјата е поскапа од просекот на ЕУ.
Вредност под 100 значи дека е поевтина.
Важно е да се нагласи дека ова е индекс, а не вистинска монетарна цена. Служи исклучиво како споредбен индикатор, објавува Euronews Travel.
Каде цените се највисоки, а каде најниски
Според најновите податоци на Евростат, Швајцарија е најскапата земја во Европа кога станува збор за хотели и ресторани.
Стандардна „кошничка“ од овие услуги таму чини 171 евро, што е за 71 процент повеќе од просекот во ЕУ.
На другиот крај од листата е Македонија, каде што цените се дури 50 проценти пониски од просекот во ЕУ, со индекс од 50.
Меѓу земјите од Европската Унија, Данска е најскапа. Таму, индексот е 148, односно 48 проценти над просекот.
Најевтината членка на ЕУ е Бугарија, со индекс од 53.
Регионални разлики во Европа
Нордиските земји генерално имаат највисоки цени, додека Западна Европа исто така генерално останува над просекот на ЕУ.
Ирска, Холандија, Белгија, Германија и Франција се на или над референтната точка од 100.
Спротивно на тоа, Источна Европа и Балканот се значително под просекот.
Во Јужна Европа, Португалија, Шпанија и Грција се значително поевтини од просекот на ЕУ. Италија е исклучок и останува поскапа.
Хрватска е блиску до просечната вредност, додека Кипар и Малта се малку поповолни, но сепак поскапи од повеќето споредливи земји.
Зошто цените се толку различни?
Според Кристоф Џоди од Универзитетот во Варшава, клучниот фактор се трошоците за работна сила.
„Угостителството е сектор кој е многу зависен од работна сила. Разликите во платите меѓу земјите директно се одразуваат на цените на услугите“, изјави Џоди за „Еуроњуз бизнис“.
Цените дополнително се под влијание на трошоците за енергија, комунални услуги, ДДВ, други даноци, како и цената на канцеларискиот простор. Европското здружение за угостителство HOTREC нагласува дека структурата на трошоците значително се разликува од земја до земја.
„Трудот го сочинува најголемиот дел од трошоците во угостителската индустрија. Земјите со повисоки плати и построги системи за социјални придонеси природно имаат повисоки цени“, според HOTREC.
Дополнително, растечките цени на храната, притисоците во синџирот на снабдување и регулаторните барања особено влијаат на малите и средни претпријатија.
Високите цени не значат помала пристапност
Индексот на Евростат не ја мери прифатливоста, бидејќи не ги зема предвид нивоата на приходи. Затоа, граѓаните на земјите со повисоки плати полесно можат да си дозволат ресторани и хотели, дури и кога цените се високи.
За патниците, овие разлики се особено важни. Туристите од побогатите земји често уживаат во пониски цени кога патуваат во Источна или Јужна Европа.
„За патниците, најважно е односот цена-квалитет. Кога цените растат побрзо од куповната моќ, луѓето го скратуваат својот престој, патуваат надвор од сезона или избираат попристапни дестинации“, велат од HOTREC.