Прашањето за наследувањето на самиот врв на светската модна и медиумска индустрија е обвиено во тајност со години. Додека иконата Ана Винтур (76) сè уште цврсто ја држи позицијата главен директор за содржини во издавачкиот гигант „Конде Наст“, а Дејвид Ремник успешно го води престижниот „Њујоркер“, во медиумските кругови постојано се шират гласини за моментот кога овие легенди ќе се пензионираат.
Роџер Линч, извршен директор на „Конде Наст“, конечно ги отвори картите на оваа тема. Во интервјуата во текот на изминатите неколку дена, Линч потврди дека компанијата спроведува строга и дисциплинирана стратегија за планирање на наследувањето, но одби да ги сподели клучните имиња со јавноста, нагласувајќи дека тие досиеја се „заклучени“.
Финансиски пресврт и воведување корпоративна дисциплина
Кога Линч го презеде кормилото на „Конде Наст“ во 2019 година, компанијата беше компанија што губеше пари. Денес, бизнисот е стабилизиран и профитабилен. Покрај намалувањата и консолидацијата, Линч воведе и строги корпоративни процеси во компанијата што претходно беа незамисливи во овој издавачки гигант, вклучително и формално планирање за промена на менаџментот.
„Кога се вработив во компанијата, беше многу јасно дека ова никогаш порано не било направено во „Конде Наст“. На почетокот, луѓето се чувствуваа многу непријатно дури и да дискутираат кој би можел да ги замени“, призна Линч.
Тој објасни дека секоја успешна компанија мора да има развиено сценарија за иднината. Процесот што Condé Nast го спроведува секоја година вклучува идентификување на „итни наследници“, како и креирање список на потенцијални кандидати кои би можеле да ги преземат улогите во различни временски рамки – веднаш, во следните две години или во период од три до пет години.
Во овој процес, според Линч, самите уредници – Ана Винтур и Дејвид Ремник – активно учествуваат. Иако признава дека ќе биде „неверојатно тешко“ да се најдат соодветни замени за двајца од најуспешните уредници во историјата на медиумите, Линч потсетува дека индустријата веќе доживеала слични генерациски промени, како кога Винтур ја наследи Грејс Мирабела во списанието Vogue.
Уредничката независност како клучен адут
Во време кога големите медиумски компании се соочуваат со притисок и регулаторна контрола, Линч истакнува дека Condé Nast ужива целосна слобода од влијанието на политичките администрации или владини агенции како Министерството за правда. Тој ја гледа оваа независност како клучна конкурентска предност во привлекувањето и задржувањето на врвни новинарски таленти.
„Во седумте години колку што сум тука, нашите сопственици или одборот на директори никогаш не ми се обратија и не ни кажаа да не објавуваме нешто. Исто така, никогаш не сум интервенирал ниту кај нашите уредници. Начинот да ги задржиме најдобрите е да им се тргнеме од патот и да ги поддржиме“, објасни Линч, додавајќи дека јавно ја испраќа оваа порака за да привлече истражувачки новинари од медиуми каде што таа слобода е загрозена.
Заедно со платформата Substack и независните автори
Покрај прашањето за наследување, медиумската индустрија е потресена од одливот на таленти кон независни платформи како Substack, каде што успешните автори градат своја публика и бизнис модели. Сепак, Линч не го гледа ова како директна закана, туку како можност за нов вид хибридна соработка.
Како позитивен пример, тој го наведе новинарот Лахлан Картрајт од списанието Vanity Fair, кој исто така успешно го води својот независен билтен Breaker. Партнерството со голем бренд како Condé Nast им дава на независните автори огромен дострел што не би можеле да го изградат сами, додека компанијата добива ексклузивна и препознатлива содржина.
Сепак, раководителот на „Конде Наст“ останува реалистичен во врска со масовното заминување на новинари во независни претприемачки води.
„Суровата вистина за „Сабстак“ е дека нема многу луѓе кои навистина можат добро да заработат од него. Тоа е исклучително тешка работа каде што постојано мора да размислувате за раст на бизнисот. За некои е возбудливо, но за повеќето е исцрпувачко. Постои природна граница за таков модел“, заклучи Линч.
Додека листите на потенцијални наследници на Ана Винтур остануваат заклучени во менаџерските сефови, Роџер Линч вели: „Конде Наст“ повеќе не се потпира само на харизмата и моќта на своите легендарни уредници, туку на системска, корпоративна стратегија што треба да ја обезбеди стабилноста на компанијата во наредните децении.