Гигафабрики за батерии никнуваат низ цела Европа

Гигафабрики за батерии се градат низ цела Европа, а компанијата Веркор веќе започна со пробно производство во Франција.

Веркор започна со производство во Денкерк, Франција, во таканаречената Долина на батерии, а комерцијалниот старт се очекува во 2026 година, а главен клиент ќе биде Рено, објавува порталот Енерџињуз.

Исто така, гигафабриките за батерии ќе бараат сигурни и одржливи извори на литиум од Европа. За неколку години, фабриките од долината Батери би можеле да се снабдуваат со литиум од рудникот Емили, кој го развива француската компанија Имерис.

Се проценува дека овој рудник, кој е прогласен за стратешки од Брисел, ќе обезбеди доволно литиум за производство на 700.000 батерии годишно.

ACC (Automotive Cells Company), заедничко вложување помеѓу Stellantis, Mercedes-Benz и TotalEnergies, гради гигафабрики за литиумски батерии во Франција, Германија и Италија.

„ИноБат“ од Словачка планира гигафабрики и центри за развој на батерии во Словачка, а еден е најавен и во Чуприја. Во Суботица, компанијата ElevenEs веќе ја има првата европска фабрика на LFP батерии.

Компанијата постојано нагласуваше дека домашниот синџир, од руда до готови батерии, би создал шанса за развој на целата индустрија, вклучително и домашните компании.

Овие фабрики, кои се потпираат на висока технологија и безбедни синџири на снабдување, сè повеќе се насочуваат кон места каде што се развиваат европски наоѓалишта на литиум.

Со поврзување на локалното производство на литиум со домашните и регионалните индустриски капацитети, се отвора можноста целиот производствен синџир на електрични возила да остане во Европа.

Бумот на литиум во Европа, исто така, отвора нови деловни можности. Трката за литиум, клучен елемент на енергетската транзиција, носи повеќе од сигурност во снабдувањето и се загрева низ цела Европа, бидејќи отвора врата за економски развој и зајакнување на малите и средни претпријатија низ целиот континент.

Отворањето на нови рудници и рафинерии сè повеќе ги поврзува локалните компании со глобалните гиганти, особено во земјите со силна автомобилска индустрија.

Зад секој рудник за литиум стои мрежа од компании кои вршат поврзани активности, од истражување и дупчење, преку транспорт, до производство на компоненти за батерии, рециклирање и дигитално управување.

Овие компании вработуваат локална работна сила, инвестираат во технологија и развиваат вештини кои се барани на европскиот пазар.

Преку Законот за критични суровини и Зелената индустриска стратегија, ЕУ јасно соопшти дека литиумот, кобалтот и никелот не се само суровини, туку шанса за развој на поотпорна и поконкурентна економија.

Земјите каде што се развиваат рудници можат да станат регионални центри за е-мобилност, складирање на енергија и циркуларна економија.

Во оваа рамка, малите и средните претпријатија добиваат можност да станат носители на иновации, вработување и локален развој, а воедно и на зелената иднина на континентот.