Во последните десет години, сè повеќе се пишува за нарушување на вниманието и хиперактивност (ADHD), како и за нарушувања од аутистичниот спектар или невролошки обрасци кои, според истражувањата, се особено чести кај претприемачите.
Во исто време, социјалните мрежи придонесоа за поголема видливост и разбирање на овие состојби или „дијагнози“, па затоа сè повеќе луѓе ги препознаваат симптомите и бараат стручна евалуација. Во овој контекст, сè повеќе се користи терминот „AuDHD“, кој го опишува истовременото присуство на двата обрасци – нарушување на вниманието и хиперактивност и аутизам.
Науката ги спојува она што некогаш го одвојуваше
Иако „AuDHD“ сè уште не е официјална дијагноза, научната заедница сè повеќе го проучува преклопувањето помеѓу двата состојби. До 2013 година, дијагностичките критериуми не дозволуваа лицето да ги добие обете дијагнози истовремено, што честопати водеше до делумен пристап кон третманот.
Денес ситуацијата е поинаква. Новите истражувања покажуваат дека дури 45 проценти од возрасните со нарушување на вниманието и хиперактивност покажуваат значајни карактеристики на аутизам, додека вистинскиот број на дијагностицирани е многу помал. Ова несовпаѓање укажува на сериозен јаз во разбирањето и дијагнозата.
Збунувачки сличности
На прв поглед, овие две состојби делат одредени карактеристики, особено кога станува збор за вниманието. Сепак, разликите се значајни.
Лицата со аутизам често имаат длабоко фокусирани интереси, додека луѓето со нарушување на вниманието и хиперактивност имаат тешкотии во одржувањето на вниманието, но и способноста за интензивно „хиперфокусирање“ во одредени ситуации.
Исто така, постои разлика во однесувањето: аутизмот има посилно влијание врз социјалните интеракции, додека кај нарушувањата на вниманието доминантен проблем е регулирањето на вниманието и импулсите.
Современите истражувања сè повеќе укажуваат дека комбинацијата на овие две состојби не е само нивен збир, туку посебен невролошки профил. Научниците зборуваат за сложената интеракција на генетските и биолошките фактори, што резултира со специфични модели на функционирање на мозокот.
Значи, не станува збор само за преклопување, туку за уникатен начин на размислување и обработка на информации.
Дијагностиката е сè уште голем предизвик, особено за жените, пишуваат психолозите. Причината е што многумина ја развиваат способноста да го „маскираат“ или да го прилагодат своето однесување на општествените очекувања. Поради ова, симптомите често се погрешно протолкувани како анксиозност, депресија или проблеми со расположението, додека вистинската причина останува непрепознаена.
Моќта на поинаков ум во деловниот свет
Она што долго време се сметаше за ограничување, сега сè повеќе се признава како предност.
Истражувањата покажуваат дека луѓето со овие невролошки модели често поседуваат особини кои се клучни за претприемништвото: способност за исклучително добро фокусирање, висок праг за толеранција на ризик и силна креативност.
Студија на Универзитетот во Сиракуза покажува дека компаниите предводени од лидери со изразени импулсивно-хиперактивни карактеристики честопати постигнуваат подобри резултати од нивните конкуренти.
Податоците покажуваат дека дури 29 проценти од претприемачите имаат нарушување на вниманието и хиперактивност, а многу од нив истакнуваат дека токму тоа им овозможило да го развијат начинот на размислување што го сметаат за своја најголема предност денес.