Работното време повторно е во центарот на политичките и економските дебати низ целиот свет. Главни актери овој пат се Германија и САД, кои презентираа прилично спротивставени предлози за тоа колку часови неделно и на кој начин ќе работат луѓето.
Германската федерална влада сака да ги промени постојните правила според кои работниот ден нормално трае осум часа, со можност за продолжување на десет часа под одредени услови.
Новиот модел би овозможил работното време да се организира на неделна, наместо дневна основа, што значи дека вработените би можеле да работат подолго во одредени денови, а пократко во други, во зависност од потребите на работодавачот и договорот. Целта на тој предлог е да се зголеми флексибилноста на работењето, но во исто време предизвика загриженост кај синдикатот поради можното дополнително оптоварување на работниците и продолжување на работниот ден.
Од друга страна, во САД се залага сосема поинаков пристап. Конгресменот Марк Такано и сенаторот Берни Сандерс повторно го отворија прашањето за воведување на 32-часовна работна недела, а воедно да се задржат постојните плати.
Нивниот предлог предвидува постепено намалување на стандардната работна недела од 40 на 32 часа, при што секој час над таа граница би се плаќал како прекувремена работа.
Застапниците на таа идеја веруваат дека вработените треба да имаат корист од технолошкиот напредок и зголемената продуктивност преку повеќе слободно време, а не само преку поголема добивка на компанијата.
Сепак, ниту германскиот ниту американскиот предлог не значат автоматска промена на правилата за сите вработени. Ова се политички иницијативи и реформи кои сè уште не поминале низ соодветни законодавни и политички процедури.
Различни модели за скратување на работната недела веќе се испробани во други земји. Исланд е еден од најуспешните примери бидејќи по пилот-проектот, кој беше спроведен од 2015 до 2019 година, голем број вработени добија можност да работат 35-36 часа неделно, без намалување на платата.
Во 2022 година, Белгија законски им дозволи на вработените да го распоредат целиот неделен фонд на часови во текот на четири работни дена, но без да го намалат вкупниот број часови. Португалија и Шпанија, исто така, спроведоа пилот-проекти во кои поединечни компании тестираа четиридневна работна недела, додека ги одржуваа платите и го намалуваа бројот на работни часови.
Во Велика Британија, во 2022 година беше спроведено големо тестирање во кое учествуваа 61 компанија, а голем број од нив одлучија да го задржат таков модел по завршувањето.
Слични експерименти се спроведени во Јапонија, Австралија и Шведска, што покажува дека пократката работна недела станува сè посериозна тема на меѓународна дебата.