Земјоделското земјиште во Хрватска е најевтино во Европската унија, според податоците на Евростат, а меѓу причините соговорниците на Хина ги наведуваат лошата регулатива и политика за отуѓување на тоа земјиште, нејзината фрагментација и недоволната организација.
Според податоците на Евростат, земјоделското земјиште во Хрватска благо поскапело во 2021 година, но сепак било најевтино во ЕУ, во просек од 3.661 евро по хектар. Сепак, неговата цена се зголеми за 6,4 отсто во однос на 2020 година.
Консултантката Звјездана Блажиќ вели дека во Хрватска просечната цена на земјоделското земјиште е сè уште релативно ниска, но има, на пример, парцели во источна Славонија кои се уредени, набиени и наводнувани, а за кои денес цената е помеѓу 10 па и повеќе до 15 илјади евра по хектар, пренесува Сеебиз.
Но, за жал, такви обработливи земјоделски површини има многу малку и тие површини поретко се продаваат, вели Блажиќ.
Како најголем проблем на земјоделска политика и политика на земјоделско земјиште го наведува фактот што со години не можат да го решат окрупнувањето на земјоделските парцели.
Земјоделските производители кои имаат поголеми вкупни површини земјоделско земјиште се соочуваат со проблемот што нивната земја е сè уште претежно распарчена и се наоѓа на неколку различни места, рече Блажиќ, истакнувајќи дека ваквото неконсолидирано земјоделско земјиште не е толку интересно и привлечно.
„Според јавно достапните податоци, вкупната површина на земјоделско земјиште во Хрватска е 2,7 милиони хектари, од кои 890,2 илјади хектари или 33 отсто се во сопственост на државата, додека 1,8 милиони хектари или 67 отсто се во приватна сопственост. на земјоделското земјиште е во приватна сопственост, па се поставува прашањето, што прават сопствениците на земјиштето за да го подобрат земјоделското производство?“, вели земјоделскиот аналитичар и консултант Мирослав Кускуновиќ.
Според него, за разлика од другите земји од ЕУ, пазарот на земјоделско земјиште во Хрватска не се развива како што треба токму поради тоа што државата сè уште е најголемиот индивидуален сопственик на земјоделско земјиште, додека другите земји преку транзицијата го продаваат своето земјиште на нивните земјоделски производители.
„Од независноста, Хрватска усвои 18 или 19 закони за земјоделско земјиште со цел државното земјиште во рацете на вистинските производители, но за жал тој процес никогаш не беше завршен и секогаш предизвикуваше контроверзии“, вели Кускуновиќ.
Тој посочува дека многубројните тендери за доделување на државно земјоделско земјиште „ќе предизвикаат војна во селата“, затоа што сите го сакаат – некои затоа што им треба за производство, а голем дел затоа што добиваат стимулации за земјоделско земјиште.











