Фолксваген се соочува со најтешката одлука: Може ли Оливер Блумe да го спаси европскиот автомобилски гигант?

Оваа недела, Оливер Блумe ја води можеби најважната битка откако го презеде Фолксваген. Надзорниот одбор ќе одлучи во среда дали да го поддржи планот, кој вклучува затворање на фабрики и понатамошни масовни отпуштања. Исходот не само што ќе ја одреди иднината на Блумe, туку и насоката на најголемиот европски производител на автомобили.

Влоговите се високи. Во исто време, Фолксваген се соочува со поевтина кинеска конкуренција, пониски маржи и американски царини. Моделот што донесе успех со децении повеќе не ги дава истите резултати.

Блумe бара намалувања какви што Фолксваген никогаш порано не видел
Според информациите на Ројтерс, менаџментот размислува за затворање на четири фабрики и елиминирање на околу 50.000 дополнителни работни места. Ова би дошло покрај претходно најавеното реструктуирање, кое вклучува уште 50.000 работни места на ниво на Групација.

Доколку планот биде прифатен, тоа ќе биде најголемото реструктуирање во историјата на Фолксваген.

Но, токму тука започнуваат проблемите. Синдикатите и дел од големите акционери се остро против ваквите мерки. Без нивна поддршка, Блумe тешко може да спроведе промени.

Проблемот не се само трошоците, туку и Кина
Фолксваген губи дел од предноста што ја имаше на светскиот пазар со години. Денес, кинеските производители развиваат автомобили побрзо, ги произведуваат поевтино и го освојуваат европскиот пазар сè поагресивно.

Тоа ги менува правилата на играта. Германските производители повеќе не се натпреваруваат само со квалитет, туку и со брзината на развој и цената на производството.

Затоа, аналитичарите веруваат дека самото намалување на трошоците нема да биде доволно. Фолксваген мора да го промени начинот на кој работи.

Синдикатите повторно го држат клучот во свои раце
Блуме не само што се бори со пазарот, туку и со сопствената управувачка структура.

Претставниците на работниците имаат 10 од 19 места во Надзорниот одбор. Заминувањето на претставничката на акционерите Сузане Виганд го отежна уште повеќе менаџментот да го обезбеди потребното мнозинство за големи одлуки, пишува Ројтерс. Затоа синдикалната поддршка ќе биде клучна за секој сериозен план за реструктуирање.

Фолксваген покажа и претходно колку е тешко да се спроведат длабоки промени. Синдикалниот отпор придонесе за заминувањето на поранешните извршни директори Херберт Дис и Бернд Пишетсридер.

Акционерите бараат повеќе од намалување на трошоците
Притисокот не доаѓа само од вработените.

Најголемиот акционер Porsche SE бара потемелна промена во деловниот модел. По големите намалувања на вредноста на инвестицијата во Volkswagen, инвеститорите сакаат план што ќе го врати растот и профитабилноста на долг рок.

Некои аналитичари предупредуваат дека отпуштањата сами по себе не се стратегија. Тие може да ги подобрат резултатите на краток рок, но не го решаваат прашањето како Volkswagen повторно ќе стане конкурентен.

Најголемото прашање е: Германија или Кина?
Една од најинтересните дискусии повеќе не е за бројот на отпуштања, туку за местото на идното производство.

Фабриките во Кина произведуваат побрзо и со пониски трошоци. На германските фабрики им е сè потешко да го следат таквото темпо. Затоа некои аналитичари отворено го поставуваат прашањето каде Volkswagen ќе создаде најголема вредност во следните десет години.

Не е проблем само на една компанија. Ова е предизвик за целата германска автомобилска индустрија, која со децении се потпираше на производството во Европа.

Блуме игра за својата иднина
Досега, Оливер Блуме беше познат како менаџер кој успева да постигне договор меѓу акционерите, синдикатите и политиката. Овој пат можеби нема да биде доволно да се побара компромис.

Доколку надзорниот одбор го отфрли неговиот план, неговиот авторитет ќе биде сериозно ослабен. Доколку го прифати, ќе следат тешки преговори со синдикатите и неизвесна имплементација.

Затоа одлуката што ќе биде донесена во Волфсбург има многу пошироко значење од судбината на еден извршен директор. Таа ќе покаже дали најголемиот европски производител на автомобили може доволно брзо да го промени својот бизнис модел за да остане конкурентен во време кога Кина сè повеќе го поставува темпото за автомобилската индустрија.