Претседателката на Европската централна банка (ЕЦБ), Кристин Лагард, би можела да ја напушти својата функција пред крајот на нејзиниот мандат, што би му отворило пат на нејзиниот наследник да стане поранешниот гувернер на холандската централна банка, Клаес Кнот, според анкета на економисти објавена денес од Блумберг.
Повеќе од половина од анкетираните економисти очекуваат Лагард да ја напушти функцијата уште во 2026 година, додека помалку од 30 проценти веруваат дека таа ќе остане до крајот на нејзиниот осумгодишен мандат, кој истекува во октомври 2027 година.
Приближно 57 проценти од анкетираните бизнисмени веруваат дека Клаес Кнот е најверојатниот кандидат за претседател на ЕЦБ ако Лагард ја напушти функцијата предвреме.
Доколку остане до крајот на мандатот, претседателот на Банката за меѓународни порамнувања, Пабло Ернандез де Кос, е наведен како фаворит за челната позиција во ЕЦБ.
Повеќе од половина од испитаниците, поточно 52 проценти, проценуваат дека предвременото заминување на Кристин Лагард би можело да го наруши кредибилитетот на ЕЦБ, додека приближно една третина од испитаниците предупредуваат на можни негативни последици за независноста на институцијата.
Шпекулациите за заминувањето на Лагард од функцијата шеф на Европската централна банка се засилија по наводите дека таа би можела да се повлече од функцијата пред претседателските избори во Франција, што би му дало на претседателот Емануел Макрон поголема улога во изборот на нејзин наследник.
Лагард изјави дека нејзиното останување на функцијата е сè уште „основното сценарио“, но тоа не ги спречи шпекулациите на пазарите и меѓу економистите, додава агенцијата Њујорк.
Аналитичарите истакнуваат дека политичките фактори, како што е можната промена на владата во Франција, би можеле да влијаат врз изборот на новиот претседател на Европската централна банка и да предизвикаат дополнителна неизвесност.
Повеќе од две третини од анкетираните економисти веруваат дека е можно европските лидери однапред да го одредат наследникот на Кристин Лагард, дури и ако таа остане на функцијата до формалниот крај на нејзиниот мандат, со цел да се обезбеди континуитет во управувањето со монетарната политика на еврозоната.