Екстремните жештини станаа макроекономски ризик: Топлотните бранови силно ја кочат продуктивноста во Европа

Тековните екстремни топлотни бранови во Европа сè повеќе се сметаат за сериозен економски ризик, бидејќи покрај здравствените проблеми, тие директно влијаат на намалувањето на продуктивноста и прекините во работата во големи делови од економијата, особено во секторите што зависат од физичка работа и работа на отворено.

Економистите проценуваат дека кратките, но интензивни топлотни бранови би можеле да го намалат кварталниот раст на продуктивноста за околу 1,5 проценти во Обединетото Кралство, додека во Западна Европа загубите би можеле да достигнат до два процентни поени, во зависност од должината и интензитетот на топлотниот бран, објавува „Гардијан“.

Најзагрозени сектори се земјоделството и градежништвото, каде што се очекува најголем пад на работното време, бидејќи работата се извршува на отворено и често без можност за прилагодување на високите температури, а логистиката, трговијата и делови од индустриското производство без соодветно ладење претставуваат дополнителен проблем.

Истражувањата покажуваат дека Франција, Шпанија и Италија се меѓу најизложените економии, а проценетите загуби во сценариото на екстремна топлина до 2030 година изнесуваат околу 240 милијарди долари за Франција, 147 милијарди за Италија и 120 милијарди за Шпанија, што заедно претставува значителен удар за нивниот долгорочен БДП.

Овие загуби се дополнително зголемени поради зголемените трошоци за енергија, бидејќи компаниите мора да трошат повеќе за ладење на просторот и опремата, додека во исто време се намалува ефикасноста на работата, што особено ги погодува малите и средните компании кои имаат ограничени резерви на ликвидност.

Експертите предупредуваат дека ова не е еднократен шок, туку структурен економски ризик што би можел да намали дури и неколку проценти од БДП на среден рок, особено ако екстремните температури продолжат и се интензивираат, а климатските модели станат уште понестабилни.

Затоа сè повеќе се нагласува дека климатските промени не се само еколошки проблем, туку и макроекономски проблем, кој ќе го обликува растот, трошоците, инвестициските одлуки и конкурентноста на европските економии во наредните децении, со потреба од големи инвестиции во адаптација на инфраструктурата и условите за работа.