Десетици земји на Игрите во Милано и Кортина им ветија на своите спортисти парични награди за пласман на подиумот, но успехот на една земја ја става во посебна финансиска лига.
Италија потроши милијарди долари подготвувајќи се за домаќин на Зимските олимписки игри во Милано и Кортина д’Ампецо оваа година. Но сега, откако церемонијата на затворање заврши со две и пол недели хероизам и скршени надежи, сметката на земјата ќе се зголеми за дополнителни 7,8 милиони долари.
Пред Игрите, Италијанскиот национален олимписки комитет вети дека ќе исплати паричен бонус на секој спортист од земјата што ќе освои медал. Околу 213.000 долари за злато, 106.000 за сребро и 71.000 за бронза (конвертирани во американски долари по девизниот курс на почетокот на Олимпијадата). Овие награди беа дарежливи. Меѓу 37-те делегации што потврдија за списанието Форбс дека нудат финансиски стимулации за олимпијците што ќе стигнат до подиумот, само Сингапур, Хонг Конг, Полска и Казахстан планираа поголеми суми.
Сепак, Сингапур (кој понуди околу 787.000 долари за поединечно злато во спорт) и Хонг Конг (768.000 долари) останаа без медали, како што беше случајот и на сите претходни изданија на Зимските олимписки игри. Казахстан (250.000 долари) имаше само еден пласман меѓу првите три – победата на Михаил Шајдоров во уметничко лизгање за мажи над големиот фаворит, Американецот Илја Малинин. Полска, која вети вкупно 355.000 долари за поединечно злато од својот Олимписки комитет и националната влада, се покажа подобро – вкупно четири медали во скијачки скокови и брзо лизгање.
Италија освои 30 медали
Сепак, дури и тој настап изгледа скромен во споредба со Италија. Како домаќин на Олимписките игри, таа автоматски се квалификуваше за секој настан и го искористи тоа освојувајќи 30 медали. Тоа е најдобриот број на освоени Зимски олимписки игри на земјата досега – десет медали повеќе од претходниот рекорд поставен во 1994 година и 13 повеќе од 2022 година. Во однос на вкупниот број на медали и златни медали (10), Италија го освои третото место меѓу сите делегации оваа година, зад Норвешка (41 медал, рекордни 18 златни медали на Зимските олимписки игри) и Соединетите Американски Држави (33 медали, 12 златни медали).
Кога сите членови на италијанскиот тим се вклучени – на пример во мешани двојки во карлинг или двоен санкање – доделувањето на медали го става Олимпискиот комитет на земјата под обврска да плати нешто помалку од 7,8 милиони долари бонуси, според Форбс.
Соединетите Американски Држави имаат втора најголема сметка меѓу делегациите што ги потврдија своите финансиски награди на Форбс. Ќе исплатат повеќе од три милиони долари, иако износите по медал се значително пониски: 37.500 долари за злато, 22.500 долари за сребро и 15.000 долари за бронза. Форбс проценува дека Норвешка – долгогодишна сила на Зимските олимписки игри – ќе плати 513.000 долари. Но, таа бројка всушност ја потценува нејзината програма за олимписки награди. Таа земја ќе продолжи да ја плаќа таа сума секоја година, при што секој норвешки освојувач на медал има право на годишна стипендија во вредност од околу 17.000 долари.
Различни модели на поддршка
Таа разлика ги покажува сите начини на кои плановите за стимулации се разликуваат меѓу земјите. Некои земји, на пример, плаќаат помали износи на спортистите во тимски настани. Некои го ограничуваат бројот на бонуси што може да ги добие поединецот. Изворот на финансирање може да варира — без разлика дали доаѓа од националниот олимписки комитет, владата или спонзорот на националниот тим.
И додека пресметките на Форбс се ограничени на првите три места, некои земји исплаќаат награди и за резултати далеку од подиумот. Во случајот со Кипар, на пример, до 16-то место. Сепак, двајца скијачи од тој остров на овие Игри завршија на 34-то место во нивните соодветни дисциплини.
Податоците за исплатите на Форбс, исто така, не ги вклучуваат надоместоците за тренерите или непаричните бенефиции за освојувачите на олимписки медали, како што се бенефициите ветени на индивидуалните освојувачи на златни медали од Полска. Тие вклучуваат автомобил Тојота Корола, наместен стан со две спални соби, слика, ваучер за одмор и накит во вредност до околу 800 долари.
Секако, не сите земји нудат бонуси за медали. Ирска и Велика Британија, на пример, обезбедуваат грантови за обука и стипендии за своите елитни спортисти, но не нудат дополнителни парични награди директно поврзани со олимписките перформанси.
Ослободување од данок
На спротивниот крај од спектарот е Италија, која се стреми со полна сила кон медалите уште од првиот ден од натпреварувањето на овие Игри, бидејќи Џовани Франчиони и Доминик Париз го освоија второто и третото место во машкиот спуст на 7 февруари. Италијанските спортисти ќе имаат корист и од буџетот за 2025 година, кој ги ослободува од данок бонусите за медали, во согласност со други земји како САД, каде што олимпијците генерално не плаќаат федерален данок на бонусите за медали сè додека нивниот вкупен приход не надмине 1 милион долари.
Помалиот обем на Зимските олимписки игри – со 116 настани, околу една третина од 339 на Летните игри – донекаде ги ограничува италијанските трошоци. Пред две години, откако земјата освои 40 медали во Париз, Форбс пресмета дека вкупната исплата на Италија е 10,7 милиони долари.
Но, дури и сега, сметката на државата ќе продолжи да расте. Параолимписките игри започнуваат на 6 март, а Италијанскиот параолимписки комитет е подготвен да им исплати на добитниците на медали еквивалент од 118.000 долари за злато, 65.000 долари за сребро и 41.000 долари за бронза.