Платите значително варираат низ европските земји, а контрастот е особено изразен помеѓу Источна и Западна Европа.
Додека некои работници во Европа заработуваат плати споредливи со оние во Соединетите Американски Држави, други заработуваат помалку од 20.000 евра (околу 23.700 долари) годишно, што укажува на голем јаз во приходите во рамките на европската економија.
Податоците ја прикажуваат просечната годишна плата со полно работно време во секоја европска земја во 2024 година, користејќи податоци од Евростат и ОЕЦД. Податоците на ОЕЦД се конвертирани во евра по девизниот курс од 2024 година.
Највисоки плати во Европа
Луксембург е на прво место во Европа, со просечна плата со полно работно време од околу 83.000 евра, што ги прави работниците едни од најплатените во светот.
Покрај тоа што е управуван од високоплатени сектори како ИТ и финансии, Луксембург користи и систем за индексација на платите кој автоматски ги прилагодува платите на инфлацијата за да ја зачува куповната моќ.
Исланд е втор меѓу најплатените земји во Европа, каде што просечниот работник заработува нешто над 77.000 евра годишно. Земјата има и силна синдикална покриеност – околу 90% од вработените се покриени со колективни договори – што потенцијално ѝ дава поголема преговарачка моќ при одредувањето на платите.
Неколку нордиски и западноевропски земји исто така се високо рангирани на листата. Швајцарија, Данска и Исланд имаат просечни плати над 70.000 евра годишно. Во меѓувреме, Германија и Франција – двете најголеми економии во Европа – се поблиску до средината, со просечни плати со полно работно време од 53.791 евра и 43.790 евра, соодветно.
Поделбата Исток-Запад во европските плати
Движејќи се кон југот и истокот на Европа, просечните плати значително паѓаат.
Додека јужноевропските земји како што се Шпанија, Италија и Португалија се движат околу границата од 30.000 евра, источноевропските земји се на дното на листата. Бугарија има најниска просечна плата со полно работно време во Европа – само 15.387 евра – по што следат Грција, Унгарија, Словачка и Романија.
Сепак, иако номиналните плати се корисни за споредба, тие не ја раскажуваат целата приказна. Земјите со повисоки плати имаат тенденција да имаат повисоки трошоци за живот, особено кога станува збор за домување, грижа за деца и услуги. Од друга страна, земјите со пониски плати често имаат поевтино домување и дневни трошоци, што делумно ги компензира разликите во приходите.