Зошто централните банки трупаат злато додека инвеститорите стравуваат?

Иако цената на златото минува низ период на осцилации во последните месеци, бројни финансиски аналитичари и медиуми сè повеќе тврдат дека зголемувањето на каматните стапки е лоша вест за инвеститорите во злато.

Сепак, авторот на анализата објавена на порталот „Голд Игл“ верува дека на мејнстрим финансиските коментатори им недостасуваат два клучни факти што ја прават нивната сегашна приказна за пазарот на злато нецелосна.

Според таа анализа, доминантниот наратив на пазарот се базира на верувањето дека Федералните резерви на САД ќе ги одржат каматните стапки високи поради инфлацијата предизвикана од зголемувањето на цените на нафтата и геополитичките тензии, особено конфликтот меѓу САД и Иран. Во таква средина, многумина тврдат дека инвеститорите го избегнуваат златото затоа што не заработува камата како обврзниците или штедењето.

Сепак, авторот предупредува дека приказната игнорира два многу важни фактори – реалните каматни стапки и растечкиот проблем со јавниот долг на САД.

Зошто реалните каматни стапки ја менуваат сликата?

Текстот објаснува дека повеќето финансиски коментатори зборуваат за номинални каматни стапки, односно бројките официјално објавени од централните банки. Сепак, за инвеститорите, таканаречената реална каматна стапка, која го покажува реалниот принос по одземање на инфлацијата, е многу поважна.

Како пример, се наведува десетгодишната државна обврзница на САД со принос од околу 4,6 проценти, додека инфлацијата, според официјалните податоци, е близу 3,8 проценти. Ова значи дека реалниот принос е само околу 0,8 проценти.

Авторот тврди дека таков минимален реален принос не е доволна причина инвеститорите целосно да се откажат од златото, особено во ситуација кога постои можност инфлацијата дополнително да се зголеми поради енергетски шокови и геополитички кризи.

Тврдењето дека реалната инфлација е повисока од официјалната инфлација

Во анализата понатаму се наведува дека официјалниот индекс на потрошувачки цени во САД можеби не го одразува целосниот пораст на трошоците за живот. Авторот потсетува дека методологијата за пресметка на инфлацијата е променета во 1990-тите и тврди дека според постариот модел, инфлацијата денес би била значително повисока.

Доколку инфлацијата навистина достигне или надмине пет проценти, реалните каматни стапки би можеле да станат негативни, што, според историските пазарни правила, би можело дополнително да го зголеми интересот за златото како „безбедно засолниште“.

Огромниот американски долг би можел да ја промени политиката на ФЕД

Втората голема грешка што авторот ја гледа во наративот за доминантен пазар се однесува на верувањето дека Федералните резерви ќе можат да одржуваат високи каматни стапки долго време. Според него, растот на јавниот долг на САД сериозно го ограничува просторот за таква политика.

Како што е наведено, колку се повисоки каматните стапки, толку е поголема цената за сервисирање на американскиот долг, кој веќе достигна историски рекорд. Затоа некои аналитичари веруваат дека порано или подоцна ФЕД ќе мора да ги намали каматните стапки или повторно да прибегне кон печатење пари за да го стабилизира финансискиот систем.

Во такво сценарио, златото повторно би можело да стане многу привлечно за инвеститорите кои бараат заштита од слабеење на доларот и инфлацијата.

Централните банки сè уште купуваат злато

Анализата, исто така, се вклопува во поширокиот глобален тренд на зголемени купувања на злато од страна на централните банки. Во последниве години, земји како Кина, Индија и Турција значително ги зголемија своите резерви на злато, а воедно ја намалија својата зависност од американскиот долар.

Светскиот совет за злато претходно објави дека централните банки купуваат рекордни количини злато во последните неколку години, што многу економисти го гледаат како знак на растечка загриженост за глобалната финансиска нестабилност.

Златото продолжува да ги дели аналитичарите

Иако многу мејнстрим финансиски експерти сè уште ги сметаат високите каматни стапки за негативни за златото, сè поголем број аналитичари предупредуваат дека пазарот можеби ги потценува долгорочните ризици поврзани со инфлацијата, геополитичките тензии и огромниот долг на големите економии.

Затоа дискусијата за улогата на златото во модерната економија повторно е во центарот на вниманието на инвеститорите ширум светот.