Членките на Европската економска зона и Швајцарија досега инвестирале речиси 200 милијарди евра во развојот на секторот за електрични возила, според податоците од британската истражувачка организација „Њу Аутомотив“.
Најголемиот дел од инвестицијата се однесува на синџирот на снабдување со батерии, во кој се насочени околу 109 милијарди евра. Со ова, Европа се обидува да ја намали својата зависност од Кина, која сè уште доминира во глобалното производство на батерии. Според претходните податоци од Меѓународната агенција за енергија, Кина минатата година држеше околу 80 проценти од светското производство на батерии, вклучувајќи ги и батериите што се користат надвор од секторот за електрични возила.
„Њу Аутомотив“ наведува дека Европа сега произведува батерии за околу една третина од електричните возила што се продаваат на нејзиниот пазар. Доколку најавените капацитети се искористат целосно, тие би можеле да ја покријат идната побарувачка.
Околу 60 милијарди евра се инвестирани во производство на електрични возила. Овие пари главно се однесуваат на пренамена на постојните фабрики за автомобили, но и на изградба на нови погони наменети исклучиво за производство на електрични возила.
Значителен дел од инвестицијата е насочен кон инфраструктурата за полнење. Според извештајот, јавните инвестиции во бензински пумпи изнесуваат помеѓу 23 и 46 милијарди евра, а низ цела Европа се изградени повеќе од еден милион јавни бензински пумпи. Дополнителни повеќе од 3,5 милијарди евра се инвестирани во производството на таа инфраструктура.
Генералниот секретар на интересната група „Е-Мобилност Европа“, Крис Херон, изјави дека овие инвестиции веќе поддржуваат повеќе од 150 илјади работни места. Доколку сите најавени проекти се реализираат целосно, се очекуваат уште околу 300 илјади работни места.
Сепак, инвестициите не се рамномерно распределени. Речиси една четвртина од вкупните инвестиции во регионот одат во Германија, која останува клучна европска точка за производство на електрични возила и вредносен синџир на батерии.
„Њу Аутомотив“ истакнува дека домашното производство и пошироките европски вредносни синџири се засновани на Германија. Таму, водечките производители на автомобили во транзицијата кон електрични возила соработуваат со големи меѓународни производители на батерии.
Меѓу важните корисници на инвестиции, се издвојуваат Франција и Шпанија. Херон предупреди дека повеќе од половина од евидентираните инвестиции се концентрирани токму во делови од Европа чии влади беа скептични кон некои од европските регулативи за автомобили и комбиња во последните месеци.
Германија, Италија и земјите од Централна и Источна Европа официјално се спротивставија на дел од европската регулаторна рамка за автомобили и комбиња. Во декември, Европската комисија објави отстапување од претходниот план што ефикасно ќе ја забрани продажбата на нови автомобили со мотори со внатрешно согорување од 2035 година, попуштајќи на притисокот од автомобилската индустрија.
Ова отвора поширока дилема за европската автомобилска индустрија. Од една страна, Европа веќе инвестираше огромен капитал во електрична мобилност, батерии, станици за полнење и конверзија на производството. Од друга страна, политичкиот притисок поради трошоците за транзиција, конкуренцијата од Кина и загриженоста за работните места сè повеќе ја забавуваат регулаторната сигурност.
Извештајот „Њу Аутомотив“ затоа покажува дека европската транзиција кон електрични возила веќе се случила во однос на инвестициите, дури и ако политичката дебата сè уште е во тек. Речиси 200 милијарди евра инвестирани во секторот значат дека прашањето повеќе не е само дали Европа ќе премине на електрична мобилност, туку дали ќе успее да изгради доволно силен домашен синџир на вредности за да не остане зависна од Кина во таа транзиција.
Ова отвора поширока дилема за европската автомобилска индустрија. Од една страна, Европа веќе инвестираше огромен капитал во електрична мобилност, батерии, станици за полнење и конверзија на производството. Од друга страна, политичкиот притисок поради трошоците за транзиција, конкуренцијата од Кина и загриженоста за работните места сè повеќе ја забавуваат регулаторната сигурност.
Извештајот „Њу Аутомотив“ затоа покажува дека европската транзиција кон електрични возила веќе се случила во однос на инвестициите, дури и ако политичката дебата сè уште е во тек. Речиси 200 милијарди евра инвестирани во секторот значат дека прашањето повеќе не е само дали Европа ќе премине на електрична мобилност, туку дали ќе успее да изгради доволно силен домашен синџир на вредности за да не остане зависна од Кина во таа транзиција.
