И покрај најавите дека економските и енергетските врски со Русија ќе бидат прекинати, оваа година покажа дека увозот на руски енергетски производи, поточно течен природен гас (LNG), е сè уште доста изразен.
За малку повеќе од осум месеци оваа година, Европа плати 7,28 милијарди евра за LNG од рускиот проект Арктички Јамал. Ова е практично износот што беше платен за целата минатата година.
Две европски компании се главни превозници на течен природен гас од Јамал. Тоа се шкотската „Сипик“ и грчката „Динагас“, чии бродови транспортираа 72 проценти од вкупниот извоз од тој извор.
Овие бројки се резултат на анализа на германската невладина организација „Ургевалд“, која се занимава со истражување на финансиски институции и компании кои поддржуваат проекти што ја уништуваат климата.
Во првите осум месеци од оваа година, 156 пратки од Јамал пристигнаа во европските пристаништа со товар од 11,39 милиони тони. Во исто време минатата година, имаше 142 испораки со количина од 10,34 милиони тони. Тоа е, според тоа, годишен раст од 10,1 процент.
Бројките од аналитичката компанија „Кплер“ откриваат дека од 1 јануари до 5 септември оваа година, 88,9 проценти од вкупниот извоз од Јамал пристигнал во европските пристаништа, што е зголемување во споредба со 78,2 проценти од истиот период во 2025 година.
„Тоа е знак дека европските купувачи го максимизираат увозот пред забраната што стапува на сила во јануари следната година. Поголемиот дел од тој увоз е од постојните долгорочни договори, бидејќи краткорочните договори за увоз се забранети од април оваа година“, изјави Чарлс Костераус од „Кплер“ за „Еуроњуз“.
Енергетските аналитичари додаваат дека повисокиот европски увоз од Јамал оваа година бил под влијание и на фактот дека се зголемени цените на европскиот гас и прекините на клучните енергетски правци поради конфликтот на Блискиот Исток. Според Костераус, водечки увозници од Јамал се Франција, Белгија, Шпанија и Холандија.
Извозот во Европа ѝ помага на Русија да ја одржи динамиката на испораките, бидејќи земјата користи специјални танкери кои можат да го пробијат арктичкиот мраз. Пократките патувања до Европа овозможуваат побрзи испораки и враќање во Сибит. Доколку тој гас се испорача во Азија, патувањето би траело многу подолго и извозната рута веројатно би пропаднала.
Во август, точно 50 проценти од извозот од Јамал завршил во Европа, а 50 проценти во Азија. Но, до декември, источната рута кон Азија замрзнува и станува непроодна, па Русија е принудена да се сврти кон европските клиенти.
Вистинскиот тест започнува на 1 јануари следната година, кога ќе стапи во сила официјалната забрана за увоз на руски течен природен гас (LNG) во Европската Унија.
Во Брисел моментално се дискутира 22-от пакет санкции на ЕУ против Русија, а активистите бараат да се запре увозот на руски гас преку Арктикот. Сепак, прашањето е, со оглед на тешкотиите околу снабдувањето со гас во Европа, дали европските земји навистина ќе одлучат да преземат таков чекор пред да стапи во сила официјалната забрана, иако е јасно дека руската воена машинерија се финансира од увозот на руски течен природен гас (LNG).