
Иран не е само еден од главните извозници на нафта, туку го снабдува и светскиот пазар со значителни количини ф’стаци, метанол и цемент.
Првото нешто што светот го почувствува кога беше затворен Ормутскиот теснец, низ кој поминува една петтина од светската нафта, беше ценовен шок на бензинските пумпи. Сепак, нафтата не е единственото нешто што Иран го извезува и што ѝ е потребно на планетата. Постојат и други ирански производи и суровини кои ќе бидат сè помалку на пазарот ако овој конфликт на Блискиот Исток не се реши наскоро.
На пример, Иран е втор најголем производител на метанол во светот, суровина што се користи за производство на пластика, гориво, антифриз и многу други индустриски производи. Поради нападот врз гасната инфраструктура и затворањето на Ормутскиот теснец, неговите испораки речиси престанаа. Како резултат на тоа, повеќе од 30 проценти од глобалните поморски залихи на метанол исчезнаа од пазарот, што најмногу влијае на Кина, која сега плаќа повеќе за својата домашна суровина.
И пазарот на ф’стаци, исто така, имаше подобри денови. Оваа земјоделска култура прво беше погодена од суша што значително го намали приносот, а потоа дојде до прекин на пратките од Иран, вториот извозник на ф’стаци во светот. Сето ова ќе има негативно влијание врз трговците во Јужна Азија и производителите на популарното „Дубаи чоколадо“ кои се потпираат на иранските ф’стаци.
Војната дополнително ја комплицира трговијата со цемент. Иран произведува околу 70 милиони тони цемент годишно, главно за извоз во Ирак, Кувајт и други соседни земји. Сепак, нападите врз енергетската инфраструктура и затворањето на пристаништата го отежнаа производството и транспортот, додека на земјите од регионот им е сè потешко да го компензираат поскапиот увоз од други земји поради проблеми со приходите од нафта.










