Често слушаме за европски градови кои воодушевуваат со својата архитектура, атмосфера и историја, но постои и сосема поинаква приказна, онаа за место кое ја претворило својата наводна грдотија во уникатен туристички магнет.
Зборуваме за белгискиот град Шарлроа, кој пред неколку години беше наречен најгрд град во светот поради запуштената индустриска инфраструктура, напуштените фабрики, недовршените станбени комплекси и сивиот урбан изглед.
По економскиот колапс на тешкиот индустриски сектор во 1990-тите и 2000-тите, градот доживеа пад, отпуштања и затворање на фабрики, па дури и железничкиот сообраќај беше прекинат во еден дел од регионот, што дополнително го наруши неговиот имиџ.
Наместо да очајуваат, локалните жители ја свртеа ситуацијата во своја корист и го искористија епитетот „најгрд“ како неочекувана предност.
Туристичките агенции почнаа да нудат тури низ најтемните и најдепресивните делови од градот како еден вид егзотична атракција, автентично „урбано сафари“ низ напуштени индустриски зони, згради украсени со графити и мрачни сцени што би биле скриени на друго место.
Таа необична понуда привлече љубопитни посетители од цела Европа и пошироко, претворајќи ја критиката во извор на приход за градот.
Со приливот на туристи дојдоа пари: беа асфалтирани нови патишта, беа отворени трговски центри и паркови, беа преземени акции за обновување на ранливите населби, а безбедносните операции помогнаа во намалувањето на криминалот.
Она што некогаш изгледаше како симбол на распаѓање, сега служи како необична, но автентична туристичка понуда, напуштените фабрики и најтемните улици на градот денес се главни атракции, честопати прикажани без реставрација за посетителите да можат да ја почувствуваат суровата реалност и специфичниот дух на местото.
Што велат граѓаните и кои градови во Србија и регионот се сметаат за „помалку убави“?
Многу жители на Шарлроа велат дека се горди што успеале да го претворат својот град од „симбол на грдотија“ во туристичка приказна.
„Беше тешко да се гледа како луѓето си заминуваат, но сега се чувствуваме препознатливо. Туристите доаѓаат за она што е автентично, а не за она што е совршено“, објаснува еден локален водич.
Шарлроа покажува дека дури и „грдите“ градови можат да станат привлечни ако локалното население знае како да ги искористи своите уникатни приказни и автентичност, а Балканот останува да биде инспириран од овој концепт.